กฎระเบียบข้อที่ 16

            “กูว่าคงไม่จบที่รอบเดียวเหมือนครั้งก่อนแล้ววะ”             “หา ! ไม่เอา ! อึก ! ” ผมคว้าร่างของผมเอาไว้ทันทีก่อนจะแบกอีกคนพาดบ่า แล้วเดินขึ้นไปชั้นบนแบบที่ไม่คิดจะฟังเสียงร้องของอีกฝ่ายเลย “ต้น ไม่เอา ! นี่มันที่บ้านนะ ! ”             เออ ก็ที่บ้านไง จะที่ไหนแต่ตอนนี้คืออารมณ์ขึ้นแล้ว             ผมคิดพลางเปิดประตูห้องไอ้เจียวแล้งล็อคเอาไว้กันคนมา จากนั้นจึงโยนร่างบางไปที่เตียงแล้วขึ้นคร่อมพร้อมประจบจูบอย่างรุนแรง             “อื้อ ! อึก” ไข่เจียวร้องพลางคว้าเสื้อนักศึกษาของผมไปกำแน่น ลิ้นของอีกฝ่ายแตะเข้ามาหาผมอย่างเผลอตัว ก่อนที่ผมจะรัวลิ้นเข้าไปพลางเอื้อมมือตัวเองไปปลดเข็มขัดมันออกมา เมื่อมือสัมผัสเข้าที่ส่วนแข็งขื่อ ร่างบางก็สะดุ้งโหยงพลางกำมือแน่นจนเสื้อผมยับ ...

            “จะมาเสียใจภายหลังไม่ได้แล้วนะ”             “รู้แล้ว อะ ! ”             ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ มือหนาก็คว้ามาปลดกระดุมเสื้อของผมทันที ในขณะที่มืออีกข้างหนึ่งกำลังไล่ไปตามสีข้างแล้วลูบไล้มันจนผมอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาปิดปาก             เกิดหลุดเสียงแปลกๆ ไปก็แย่สิ !             ผมหลับตาแน่นเมื่อเสื้อสีขาวถูกถอดออก ก่อนที่สัมผัสต่อมาจะทำให้ผมเบิกตากว้างพร้อมกับสะดุ้งโหยง เมื่อความชื้นแฉะถูกสัมผัสลงมาที่ยอดอก ความเสียวซ่านที่ไม่เคยพบเจอก็ทำให้ร่างกายรู้สึกเหมือนโดนไฟเผา             ผู้ชายเวลาอยู่บนเตียงจะกลายเป็นคนอีกคน             ผมรับรู้ถึงข้อนี้แล้วละ     ...